Brynk Jerzy (ur. ok. 1800 † 1888), jeden z najwybitniejszych i najdzielniejszych uczestników sprzysiężenia Szymona Konarskiego. Urodził się w Sielihorach, pow. lepelskim, jako syn Józefa, skromnego dzierżawcy w dobrach Platerów, i Elżbiety z Mienickich; kształcił się w szkole o. o. dominikanów w Uszaczu, następnie u o. o. pijarów w Łużkach. Ukończył wydział prawa w Wilnie i był adwokatem. Będąc rachmistrzem w Ołyce radziwiłłowskiej, zapoznał się z Konarskim i stał się jego gorliwym wyznawcą i współpracownikiem. Aresztowany w r. 1836, podczas śledztwa mimo tortur okazał niezwykły hart; skazany został na pozbawienie praw, konfiskatę majątku i zesłanie do kopalń nerczyńskich, dokąd później udała się jego żona, Kazimiera ze Stachowskich, z córką. Po czternastu miesiącach przeniesiono go »na wolne osiedlenie«; w r. 1858 powrócił do kraju. W czasie pobytu B-a w Święcianach w r. 1861 władze rosyjskie przejęły list jego do hr. Tyszkiewicza, w którym pisał, że Litwę uważa za Polskę i że włościanie powinni być wdzięczni za uwłaszczenie nie carowi, lecz szlachcie; po aresztowaniu i śledztwie skazany został na zesłanie, ze względu jednak na wiek podeszły pozostawiono go w Święcianach wzamian za pisemne zobowiązanie, że do żadnych tajnych organizacji należeć nie będzie. W r. 1863 za udział w demonstracjach w Wilnie ponownie zesłano B-a do Czerdynia w gub. permskiej. Zmarł w r. 1888 w Dębach, pow. słuckim, u jednej z trzech córek, Emilii Mierzejewskiej. Brat jego Ksawery (1808–1881), dr medycyny, ur. w Sielihorach, brał udział w powstaniu 1830/1, następnie na emigracji we Francji skończył wydział lekarski w Montpellier (1836). Prawdopodobnie należał do masonerii. W życiu emigracji wybitniejszej roli nie odgrywał. Zmarł w Vatan (dep. Indre) 10 XII 1881.
Szumski, W walkach i więz., Wil. 1931, 96, 112, 201; Zahorski, Sz. Konarski, Wil. 1907, 53; czasop. »Litwa i Ruś«, Wil. 1913, z. VII, 71 sq. (listy B-a do ks. Winc. Mienickiego z Nerczyńska z 1650–1 r.); Bielińska, Dwa pokolenia, Kr. 1909, 113, 135 sq.; Giller, Opis. zabajkalsk. kr., Lipsk 1867, I 254, 257; Jakubianiec-Czarkowska, Powst. 1863 r. w pow. święciańskim, Święciany 1934, 87–8; Miłowidow, Archiwnyje matier. Murawiew. Muzieja, Wil., I 86–7. Listy B-a do żony i dzieci, pisane z wygnania w l. 1843–4, 1846–8, 1850 – w rękopis. B. Nar. Akta sprawy Konarskiego w Archiwum Państw. w Wilnie.
Henryk Mościcki
Powyższy tekst różni się w pewnych szczegółach od biogramu opublikowanego pierwotnie w Polskim Słowniku Biograficznym. Jest to wersja zaktualizowana, uwzględniająca publikowane w kolejnych tomach PSB poprawki i uzupełnienia.